หายหัวไปนานมากกกก 55555
อยู่ที่นี่มาได้สองอาทิตย์ ก็รู้สึกได้เลยว่าการเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนไม่ใช่เรื่องง่าย
เราต้องคอยปรับตัวกับอะไรเยอะแยะไปหมด ไม่ว่าจะเป็นโฮสต์ โรงเรียน
เรามาแลกเปลี่ยนที่เบลเยี่ยมฝั่งวัลโลเนีย ก็ขออธิบายก่อนว่าเบลเยี่ยมจะมีสองฝั่ง
คือฝั่งเฟลนเดอร์ ซึ่งพูดภาษาดัตช์ และมีความเจริญกว่าฝั่งวัลโลเนียที่เราอยู่
ฝั่งเราเต็มไปด้วยป่าเขาลำเนาไพร ! เรียกง่ายๆก็คือบ้านนอก
ฝั่งตรงข้ามกับบ้านเราก็เป็นทุ่งเลี้ยงวัวเลย 5555
อ้อ ฝั่งวัลโลเนียจะพูดภาษาฝรั่งเศสกัน บางพื้นที่พูดเยอร แต่น้อยมากกกกก
คนฝั่งนี้พูดดัตช์ไม่ได้ เค้าบอกว่ามันยากเกินไปสำหรับเค้า
แต่คนฝั่งเฟลนเดอร์กลับพูดฝรั่งเศสได้ เอิ่มมมมม 55555
การไปร.ร.วันแรกเป็นฝันร้ายสำหรับเด็กแลกเปลี่ยนหลายๆคน เช่นเราเป็นต้น
คนที่นี่พูดอังกฤษได้น้อยมากๆ มากถึงมากที่สุด
ไอ้เราก็ยังพูดได้แต่ bonjour,merci,bonne nuit,au revoir อะไรพวกนี้
ประโยคติดปากของเราคือ 'Je ne comprends pas' แปลว่า ฉันไม่เข้าใจ 555555555
อารมณ์คือเราไปนั่งโง่อยู่คนเดียวหน้าตึกเรียน คาบแรกเป็นคาบว่างครูไม่มา
เรากลัวมาก คือไม่ค่อยชินกับฝรั่ง
จำได้ว่าตอนนันหยิบมือถือขึนมาทำเป็นกดๆเล่น เผื่อมันจะทำให้เราดูโง่น้อยลง
แล้วเราก็นั่งทื่อไปเรื่อยๆ ซักพักก็รู้สึกเหมือนมีคนกลุ่มนึงมายืนอยู่ตรงหน้าเรา
พอเราเงยหน้าไปแทบร้องไห้ เค้ายิ้มแล้วพยายามพูดอังกฤษกับเราว่า'we're your classmate'
อารมณ์ตอนนั้นคือ กูมีคนให้เกาะแล้วว้อยยย
แต่เค้าก็พูดฟรองเซ่กันแบบ โอ๊ ฆ่าเราให้ตายเถอะ
แล้วที่แย่กว่านั้นคือ เค้าแค่มาทักเรา ไม่ได้เอาเราเข้ากลุ่มเค้า
แบบเค้าเดินไปไหนไม่รอเราเลย เราก็ทำหน้าโง่ๆยิ้มๆให้คนอื่น
เพราะเรารู้สึกว่ากลุ่มนี้คงเข้าไม่ค่อยได้เท่าไหร่
แล้วใช้ภาษามือชี้ๆประมาณว่าเราขอเกาะไปด้วยได้มั้ย
เค้าก็เออได้ๆ แต่สีหน้าไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่อะนะ 55
วันแรกๆในการไปร.ร. เป็นไรที่แย่มาก
เราไม่มีเพื่อน มีแค่คนที่ยิ้มบ้างทักบ้างนิดเดียว ครูสอนอะไรก็ไม่เข้าใจ
ทุกอย่างเป็นฝรั่งเศสหมด วันๆได้ยินแต่อองเกล้ๆฟรองเซ่ๆไตลองแดสๆ
ประมาณว่าเพื่อนในชั้นต้องพูดให้ครูรู้ว่าเราเป็นเด็กไทยพูดได้แต่อิ้งไม่เข้าใจฝรั่งเศส
ครูแต่ละคนก็มองเรา แล้วมีท่าทางเหมือนไม่รู้จะเอายังไงกะเราดี วิชาเดียวที่เข้าใจคืออังกฤษ..
จนวันที่3ของการไปร.ร.เราก็ได้เพื่อน
คือมีคนนึงที่เราเกาะๆไปกะเค้า ซึ่งพูดอิ้งไม่ได้'เลย'(อยู่ด้วยกันได้ไงวะ 55555)
แล้วยืนรอคาบเรียนอยู่ซักพักก็มีคนสองคนเข้ามาคุยๆพูดๆ ซึ่งเราฟังไม่รู้เรื่อง
แต่!! ประเด็นมันอยู่ที่ สิ่งที่หนึ่งในคน2คนนัันถืออยู่น่ะสิ เค้าถือถุงลายevangelion !
กรี้ดดดดด เราก็ได้ทีชี้ไปที่ถุงนั้น แล้วบอก โอ้ไอโนววว j'aime biennnn!
เค้าก็โอ้วว แล้วบอกว่า i love japanese animation เราแบบ ว๊ากก เสร็จกรู
แต่ว่านะ ทุกอย่างมันก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด
เพราะว่าวันรุ่งขึ้นเราไปกิจกรรมไรซักอย่างของafs ที่เมืองNamur
แล้วก่อนลับโฮสต์ก็เอาเราไปนั่งคุย เอาvolunteer afs มานั่งคุยด้วยคนนึงให้เป็นล่าม
เค้าบอกเราว่า ย้ายร.ร.ดีมั้ย เพราะร.ร.นี้อยู่ไกลจากบ้านคุณมาก
เราก็ตึงไปเลย แบบเฮ้ย กูอุตส่าห์หาเพื่อนได้แล้ว จะมาให้ย้ายเลยหรอ
เค้าบอกว่า ถ้าไม่ย้ายร.ร.ก็ต้องย้ายโฮสต์(แรงอ้ะ)
แล้วโฮสต์ใหม่ เราต้องนอนห้องเดียวกะโฮสต์ซิส4ขวบ เค้าต้องนอนตอน2ทุ่มทุกวัน
เราก็เอิ่ม ..
แล้วเค้าก็พูดอะไรอีกยืดยาวมาก จนเราถามเค้าไปว่า อยากให้เราย้ายร.ร.ใช่มั้ยสรุป
เค้าก็บอกว่ามันเป็นการตัดสินใจของคุณ เราก็แบบ อ๊าววววววว เอาไงดีวะเนี่ย
เราก็คงต้องย้ายร.ร.จริงๆแหละสรุป
คือ.. ไม่รู้เหมือนกันว่าควรทำไง เพราะมันก็เป็นการตัดสินใจของเราจริงๆ
แต่แค่รู้สึกแย่ ที่ต้องย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นของ'วันแรกในการไปร.ร.'อีกครั้ง
to be continued
5555555555555555555555
เฮ้อเหนื่อยจางง
..
หมายถึงพิมพ์จนเหนื่อย 5555 ไม่ได้เอาคอมตัวเองมา
นี่เข้าเว็บจิ้มไทยทีละตัวเลยนะ นั่งจิ้มตั้งนานน 5555555
มีไรอยากเล่าอีกเยอะแต่เมื่อยแล้ะะ บ้ายยยย 5555555
อวยพรให้เราผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดีด้วยนะ :)
YeahYeah !
____ K o r i xx k a i r i ♥♥
KISAYA~~
Aklare : เอแคลร์
